PLATFORMA EDUKACYJNA

 

Cyberprzemoc to forma przemocy stosowana w Internecie (na przestrzeni portali społecznościowych, za pomocą komunikatorów, itd.) – swoim zakresem obejmująca m. in. nękanie, prześladowanie, zastraszanie, wyśmiewanie, poniżanie.

W związku z rozpowszechnieniem Internetu oraz funkcji, jaką zaczął on pełnić w codziennym życiu dorastających osób i dorosłych, zjawisko przemocy jest coraz częstsze. Warto jednak pamiętać, że sprawca stosujący przemoc za jego pomocą, może zostać szybko zidentyfikowany przez odpowiednie służby!

Wyróżnić można kilka rodzajów cyberprzemocy:

 

1. Przemoc werbalna

2. Umieszczanie w Internecie zdjęć i filmów wbrew woli osoby

3. Umieszczanie w internecie kompromitujących materiałów

4. Kradzież tożsamości.

Jest ona możliwa dzięki zdobyciu hasła do profilu użytkownika, komunikatora, poczty elektronicznej.

 

5. Upublicznianie tajemnic

Udostępnienie osobom trzecim prywatnych materiałów ofiary, np. zapisu rozmów, listów, zdjęć. Materiały te mogą zostać wykradzione z telefonu lub komputera. Sprawa może też wejść w ich posiadanie, będąc w bliskiej relacji z tą osobą. Straszenie ujawnieniem tajemnic służy sprawcom jako element szantażu do realizacji innych aktów agresji elektronicznej, np. zmuszania, by obnażali się przed kamerą internetową.

 

6. Prześladowanie

Polega na regularnym przesyłaniu niechcianych (agresywnych, ośmieszających) treści do ofiary za pomocą elektronicznych kanałów komunikacji, w tym gróźb.

 

7. Seksting

8. Agresja techniczna (hacking, bombing)

Są to działanie ukierunkowane przeciwko należącemu do ofiary sprzętowi, oprogramowaniu lub stronie internetowej. Obejmuje ona rozsyłanie wirusów, włamywanie się do komputerów. Bombing polega na automatycznym wysyłaniu do ofiary ogromnej liczby wiadomości np. poprzez pocztę elektroniczną, która blokuje jego system internetowy.

 

9. Wykluczenie (w tym informacyjne)

10. Śledzenie

Polega na inwigilacji osoby poprzez elektroniczne nękanie niechcianymi komunikatami. Często ta forma dotyczy osób, które wcześniej były w bliskiej relacji. Jest to najczęstszy rodzaj stosowanej cyberprzemocy wobec byłego chłopaka/byłej dziewczyny i definiowany jest w aktach prawnych jako składową tradycyjnego stalkingu.

 

 

Psychologiczne skutki doświadczania cyberprzemocy:

 

  • spadek poczucia kompetencji;
  • wzrost zachowań agresywnych;
  • depresja;
  • zachowania kompulsywne;
  • izolacja, wycofanie;
  • niska umiejętność nawiązywania nowych kontaktów;
  • nieufność;
  • niska samoocena;
  • zmienność nastroju;
  • zachowania autodestruktywne.

Sprawcy cyberprzemocy często mają przekonanie o bezkaralności i anonimowości. Nie doceniają istotności śladów internetowych, jakie za sobą zostawiają, a które znacznie ułatwiają służbom ich identyfikację.

Jednym z psychologicznych mechanizmów, który pełni rolę w angażowaniu się przez ludzi w akty cyberprzemocy, jest zjawisko torowania, dotychczas opisane w kontekście przemocy fizycznej i psychicznej. Osoba, która dopuściła się dotąd łagodnego aktu przemocy, z większą łatwością/większym prawdopodobieństwem, dopuści się go po raz kolejny.

 

Sprawcy cyberprzemocy mogą zostać ukarani na podstawie wybranych przepisów kodeksów: karnego, cywilnego i wykroczeń. Czyny, które podlegają odpowiedzialności karnej:

  • nękanie (art.107 kodeksu wykroczeń)
  • wulgaryzmy (art. 141 kodeksu wykroczeń)
  • groźby (art. 190 i art. 191 kodeksu karnego)
  • podszywanie (art. 190a kodeksu karnego)
  • włamania elektroniczne (art. 267 i art. 268 a kodeksu karnego)
  • naruszenie wizerunku (art. 23 i art. 24 kodeksu cywilnego)
  • naruszenie czci (art. 212 i art. 216 kodeksu karnego).

Drogi Uczniu!

Jeśli doświadczasz cyberprzemocy, pamiętaj, że możesz zgłosić ten fakt rodzicom lub osobie dorosłej na terenie szkoły w celu uzyskania wsparcia i pomocy oraz upewnienia się, że sprawca nie pozostanie bezkarny.

Jeśli masz potrzebę porozmawiania na ten temat anonimowo, możesz skorzystać z telefonu zaufania pod numerem:

116 111 (Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży).

Tylko w marcu tego roku, wykonano pod ten numer prawie 9000 połączeń.

 

Drogi Rodzicu!

 

Jeśli masz podejrzenie, że Twoje dziecko może być ofiarą cyberprzemocy, fakt ten należy zgłosić do szkolnego psychologa, pedagoga lub wychowawcy lub bezpośrednio na policję w celu uzyskania pomocy i pojęcia odpowiednich działań.

 

Jeśli pragniesz skonsultować się w tej sprawie anonimowo, by uzyskać informacje o możliwych formach pomocy swojemu dziecku, pamiętaj, że możesz skorzystać z darmowego telefonu zaufania pod numerem:

 

800 100 100 (Telefon dla Rodziców i Nauczycieli w Sprawie Bezpieczeństwa w Sieci).

 

Nielegalne treści znalezione w internecie, można również zgłaszać pod adresem:

 

Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.

 

 

Zaburzenia odżywiania

 

 

    Tematyka zaburzeń odżywiania pozostaje aktualna, zwłaszcza wśród dorastającej młodzieży – według badań, nawet 81% dziesięciolatków boi się, że kiedyś przytyje, a połowa z nich czuje się lepiej, będąc na diecie. Z pewnością ogromny wpływ na postrzeganie swojego ciała przez nastolatków mają media społecznościowe i nacisk, jaki społeczeństwo kładzie na bycie „pięknym”. Ilustruje to fakt, że w Stanach Zjednoczonych, na reklamę i promocję środków odchudzających wydaje się rocznie nawet 33 miliony dolarów.

   Stosowanie odpowiedniej, zdrowej diety, jest jak najbardziej wskazane. Niepokojące jest jednak, gdy dieta i określona wymarzona waga, zaczynają dominować w myśleniu dorastającego człowieka. 35% ludzi, którzy regularnie stosują diety, ostatecznie rozwija zaburzenie psychiczne w postaci anoreksji lub bulimii. Do mniej znanych zaburzeń, należy również ortoreksja (obsesja na punkcie zdrowego żywienia) oraz pregoreksja (anoreksja w ciąży). Poniżej opisano dwa najczęstsze zaburzenia oraz bigoreksję, na którą najczęściej zapadają chłopcy. Psychoedukacja dotycząca objawów oraz długotrwałych skutków fizjologicznych, stanowi podstawową formę działania w profilaktyce oraz leczeniu tych zaburzeń.

 

Jadłowstręt psychiczny – Anorexia Nervosa

 

    To zaburzenie odżywiania, które występuje zarówno u dziewcząt, jak i u chłopców, jednak jego występowanie jest 15 razy częstsze u dziewcząt. Anoreksji towarzyszy spadek masy ciała o co najmniej 15% w stosunku do wagi prawidłowej. Osoby, które cierpią na to zaburzenie, wyznaczają sobie kolejne progi niższej wagi, którą pragną osiągnąć, a często towarzyszy temu strach przed przytyciem oraz samoocenianie siebie jako osoby otyłej. Zniekształcenie percepcji swojego ciała, w którym osoby te postrzegają się jako otyłe mimo normalnej wagi ciała, nazywamy dysmorfofobią. Jest to jeden z mechanizmów podtrzymujących obsesyjne dążenie do zmniejszania wagi ciała.

    Anoreksji pod postacią restrykcyjną towarzyszy niezwykle radykalna dieta, która ostatecznie prowadzi do wycieńczenia i wyniszczenia organizmu. Niestety, nawet do 25% osób z tym zaburzeniem umiera w wyniku niedożywienia, aplazji szpiku, infekcji lub nagłej śmierci sercowej.

 

Skutki fizjologiczne anoreksji:

  • wychudzenie na skutek utraty tkanki tłuszczowej i masy mięśniowej,
  • niskie, nieregularne tętno i ciśnienie krwi,
  • sinienie, obrzęki dłoni i stóp,
  • bóle brzucha,
  • zaparcia,
  • uczucie nadmiernej pełności w żołądku,
  • zaburzenia pracy nerek,
  • sucha, łuszcząca się skóra, efekt ziemistej, „brudnej” cery,
  • kruche, łamliwe włosy,
  • lanugo - meszek na ciele,
  • hipotermia, czyli obniżenie temperatury ciała, połączone ze stałym uczuciem zimna,
  • pierwotny lub wtórny zanik miesiączki (amenorrhoea),
  • osteoporoza,
  • częste, nawracające infekcje,
  • problemy z zębami,
  • twarz wiewiórki” – zniekształcenie rysów twarzy na skutek obrzęku ślinianek.

 

 

 

Bulimia nervosa

 

    Bulimia wystepuje u 1 – 4,5% kobiet, jednocześnie 10 razy częściej u kobiet, niż u mężczyzn. Czynnikami, które często towarzyszą rozwijaniu się objawów, jest niska samoocena, poczucie beznadziejności, problemy z kontrolą zachowań impulsywnych, brak poczucia bezpieczeństwa. Ogromną rolę w genezie tego zaburzenia mają czynniki społeczne – sytuacja rodzinna, sieć wsparcia, kontakty rówieśnicze.

 

 

Skutki fizjologiczne bulimii:

  • odwodnienie, zmęczenie, ospałość

  • bóle głowy

  • niedociśnienie tętnicze

  • dyskomfort w jamie brzusznej

  • nieregularne miesiączki lub ich brak

  • sucha skór

  • zgrubienia i blizny powierzchni grzbietowej rąk

  • uszkodzenie szkliwa zębów

  • uszkodzenie naczynek krwionośnych w oczach

  • opuchlizna twarzy i policzków

  • awitaminoza

  • rozciągnięcie żołądka

  • osłabienie serca, wątroby i układu pokarmowego

  • podrażnienie przełyku, zgaga, refluks

 

 

 

Bigoreksja

 

     Bigoreksja to uzależnienie behawioralne polegające na obsesyjnym dążeniu do posiadania jak najlepszej rzeźby ciała i maksymalnego rozrostu mięśni. W związku z dużą presją społeczną i propagandą występującą w mediach, zaburzenie to jest coraz częstsze. Nawet 10% osób uczęszczających regularnie na siłownię, cierpi na to zaburzenie.

  Do jego objawów należą obsesyjne ćwiczenia, próby odstawienia oraz nawroty, kontynuowanie ćwiczeń mimo kontuzji, choroby. W konsekwencji cierpią relacje społeczne i rodzinne, a obowiązki domowe i szkolne są zaniedbywane. W funkcjonowaniu emocjonalnym zaobserwować można nerwowość, agresję, smutek i poczucie winy.

    Osoby cierpiące na bigoreksję, korzystają również ze środków mających na celu przyspieszyć osiąganie upragnionych efektów. Należą do nich również nielegalne substancje, i stosowane bez opieki lekarza środki, które mogą mieć dramatyczne skutki dla zdrowia.

 

Objawy uboczne stosowania sterydów:

  • niepłodność

  • rak prostaty

  • trądzik

  • łysienie

  • uszkodzenie narządów wewnętrznych

  • psychoza

  • depresja

  • próby samobójcze
  • udar, zawał

 

  

   Aby poradzić sobie z występującymi objawami i powrócić do zdrowia, konieczna jest specjalistyczna terapia obejmująca regularny kontakt z lekarzem oraz psychoterapię psychologiczną. 

 

 

 

    

 

 

             Światowy Dzień Walki z Depresja

 

 

            Depresja jest zaburzeniem nastroju, które dotyka coraz większą populację osób dorosłych, ale również dzieci i młodzieży - ok. 10 % populacji w którymś momencie życia jej doświadcza. Największe ryzyko zachorowania na depresję istnieje przed skończeniem 30 r.ż. Wiąże się ona z istotnym ryzykiem samobójstwa, dlatego tak ważne jest, by wśród rodzin istniała świadomość podstawowych objawów i zalecanego postępowania.

 

      Najczęściej objawia się obniżonym nastrojem, smutkiem (czasami również lękiem), trudnościami ze snem, spadkiem apetytu, brakiem przyjemności z robienia rzeczy, które dotychczas sprawiały radość. Negatywne myśli na temat samego siebie i swojej przyszłości, prócz smutku powodują wstyd, poczucie winy, poczucie bezsilności. Często towarzyszy temu obniżenie koncentracji uwagi i pogorszenie pamięci.

 

 

           Ważne jednak, by pamiętać, że wśród dzieci i młodzieży, depresja może objawiać się nieco inaczej niż wśród osób dorosłych. Znajomość tych różnic umożliwia wcześniejszą interwencję – a to z kolei daje szansę na szybszy powrót do zdrowia. Dzieci i młodzież częściej niż dorośli, mogą wyrażać negatywne emocje poprzez zachowania niszczycielskie, agresywne. Zamiast smutku, bardziej widoczna jest drażliwość, nerwowość. Dzieci rzadziej potrafią opisać swój emocjonalny stan, łatwiej jest za to zauważyć zmiany w postawie, wyrazie twarzy. Charakterystyczne jest również, że wśród dzieci i młodzieży depresja częściej objawia się pod postacią objawów somatycznych – różnego rodzaju bólów i dolegliwości.

 

 Drogi Rodzicu!

      Jeśli zauważysz u swojego dziecka niepokojace objawy (np. wycofał/a się z dotychczasowych pasji, zainteresowań, nie ma energii, spędza większość czasu sam/sama, zgłasza dolegliwości somatyczne) porozmawiaj z nim i spróbuj dowiedzieć się więcej na temat jego samopoczucia. Jeśli podejrzewasz, że Twoje dziecko może mieć nawet łagodne objawy depresji – skontaktuj się z psychologiem szkolnym, lub najbliższą poradnią zdrowia psychicznego, by upewnić się, czy nie jest potrzebna pomoc profesjonalisty. 

 

Drogi Uczniu!

      Jeśli widzisz u siebie niektóre z wymienionych objawów, w każdej chwili możesz sięgnać po wsparcie - poproś o pomoc swoich rodziców lub zgłoś się do psychologa w szkole - pozostaję do Twojej dyspozycji!

 

 

PSYCHOLOG

mgr Justyna Janus

Gabinet nr 125

 

Zapraszam serdecznie w godzinach:

 

poniedziałek 10:00 - 15:15

wtorek 8:00 - 12:00

środa 9:45 - 15:15

czwartek 8:00 - 15:15

piątek 8:00 - 12:00

 

Zajęcia dodatkowe odbywają się we wtorki na 2 lekcji, w gabinecie nr 125.

 

 

Drogi uczniu!

Zwróć się do psychologa, gdy:

  • masz problem i nie wiesz jak sobie z nim poradzić;
  • sytuacja szkolna Cię stresuje;
  • nie potrafisz się skoncentrować;
  • brakuje Ci motywacji do uczenia się;
  • masz trudności w porozumieniu się z rówieśnikami, nauczycielami lub rodzicami;
  • ogarnia Cię smutek, przygnębienie;
  • jesteś w trudnej sytuacji rodzinnej, materialnej;
  • zwyczajnie potrzebujesz porozmawiać na ważny dla Ciebie temat.

 

Drodzy rodzice!

Serdecznie zapraszam po porady, konsultacje oraz po wsparcie w trudnych dla Was chwilach. Możecie skorzystać z pomocy, gdy Wasze dziecko ma trudności emocjonalne, problemy w uczeniu się lub doświadcza trudności w kontaktach z rówieśnikami albo nauczycielami. Zapraszam Państwa również, gdy chcecie lepiej zrozumieć swoje dziecko i udzielić mu wsparcia w skomplikowanym okresie dorastania.

 

 Zapraszam!

 

STOP CYBEPRZEMOCY

INFORMACJE DLA RODZICÓW

 

Cyberprzemoc to:

  • nękanie, straszenie, szantażowanie w sieci,
  • rejestrowanie niechcianych filmów i zdjęć,
  • publikowanie w Internecie lub przy użyciu telefonu komórkowego ośmieszających zdjęć, filmów, informacji,
  • podszywanie się w sieci za inną osobę

 

Cyberprzemoc dotyczy zazwyczaj dzieci i młodzieży stając się nową odmianą problemu przemocy rówieśniczej. Badania pokazują, że różnych form przemocy doświadcza co drugie dziecko w Polsce (FDN/Gemius 2007)!

 

Cyberprzemoc może przytrafić się KAŻDEMU, również Twojemu dziecku.

 

Dziecko, które staje się ofiarą cyberprzemocy, często czuje się osamotnione i bezradne wobec działań swoich rówieśników. Często boi się i wstydzi tego, co mu się przytrafiło. Nie potrafi sobie poradzić z nową sytuacją i silnymi emocjami, które mu towarzyszą.

 

Dziecku, które doświadczyło cyberprzemocy, bardzo potrzebna jest pomoc ze strony dorosłych.

 

Co możesz zrobić?

  • Porozmawiaj z dzieckiem i dowiedz się, co się dzieje. Postaraj się zdobyć jak najwięcej informacji na temat jego problemu. Postaraj się dowiedzieć, kim jest sprawca – Twoje dziecko może tego nie wiedzieć. Wspólnie zastanówcie się, co można zrobić w tej sytuacji. Poszukaj psychologicznej pomocy dla dziecka.
  • Skontaktuj się z profesjonalistami – możesz potrzebować wsparcia psychologa i pomocy prawnika. Pomocy możesz szukać u konsultantów Helpline.org.pl (tel. 800 100 100).
  • Zabezpiecz dowody cyberprzemocy. Zachowaj wszystkie wiadomości, treści (filmy, zdjęcia, sms-y, komentarze i informacje) dotyczące sprawy.
  • Skontaktuj się ze szkołą. Wspólnie z psychologiem, pedagogiem, dyrektorem szkoły spróbujecie ustalić możliwości działania.

 

Rozwiązaniem sytuacji może być:

  • spotkanie psychologa, pedagoga szkolnego z ofiarą cyberprzemocy w celu omówienia sytuacji i poznania potrzeb dziecka,
  • spotkanie psychologa, pedagoga szkolnego ze sprawcą w celu omówienia sytuacji i ustalenia sposobu rozwiązania problemu
  • spotkanie rodziców ofiary i sprawcy cyberprzemocy w obecności psychologa, pedagoga szkolnego,

 

Czasem dziecko odmawia przyjęcia pomocy. Spróbuj je namówić na kontakt z konsultantami Helpline.org.pl.

 

Z pomocy Helpline.org.pl mogą również korzystać rodzice:

  • gdy nie wiedzą, jak rozmawiać z dzieckiem o bezpieczeństwie w Internecie,
  • gdy mają podejrzenie, że ich dziecko padło ofiarą cyberprzemocy,

 

Pamiętaj!

Czasem dzieci świetnie ukrywają, że mają trudność z czymś, co je spotkało w Internecie – zawsze warto, by po takim doświadczeniu dziecko porozmawiało z psychologiem.

Cyberprzemoc nie musi mieć logicznej przyczyny. Pomóż dziecku zrozumieć, że to nie ono jest odpowiedzialne za tę sytuację. Odpowiada za nią wyłącznie sprawca.

 

Co możemy zrobić, by przeciwdziałać cyberprzemocy?

  • Rozmawiaj z dzieckiem na temat cyberprzemocy. Poinformuj je o tym, jak unikać takich sytuacji oraz jak ewentualnie na nie reagować.
  • Przekaż dziecku, by nigdy nie krzywdziło swoich rówieśników w sieci oraz żeby nie pozostawało obojętne wobec krzywdy innych i zawsze zgłaszało dorosłym zaobserwowane przypadki cyberprzemocy.
  • Poinformuj dziecko o bezpłatnej ofercie projektu Helpline.org.pl.

 

Jeśli masz wątpliwości związane z problemem cyberprzemocy, skontaktuj się z konsultantami Helpline.org.pl !!!

 

800 100 100

Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.

czat na stronie WWW.helpline.org.pl